วันพุธที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2554

Once Upon A Time


บนตึกสูง ยิ่งสูง ยิ่งเหน็บหนาว ... ยิ่งปวดร้าว ร้าวลึก มินึกฝัน ...
เพราะตามหา หมายฟ้า คว้าตะวัน .... ยิ่งสูงชัน ยิ่งไกลฟ้า ยิ่งเดียวดาย ......

...............................................

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ..... เป็นเช่นนั้นเสมอ เวลาที่ต้องดูการ์ตูน แล้วคอยจินตนาการตามหาว่า
มันนานมากขนาดไหนกันนะ ที่เมือง ๆ นั้นเต็มไปด้วยตัวการ์ตูน ที่มีเจ้าหญิง เจ้าชาย
แม่มด ต้นไม้และสัตว์ที่พูดได้ .... และมันคงนานมากจริง ๆ

เช่นเดียวกับชีวิต นานแค่ไหนแล้ว ที่เราตามหาความฝัน ฝันที่ต่าง ฝันที่อยากจะมีอยากจะเป็น
เมื่อวานที่ฉันกลับบ้าน มันเต็มไปด้วยความมืด มืดทั้งภายนอกและมืดที่หัวใจ
แม่มักจะถามฉันเสมอ ว่าเมื่อไหร่ฉันจะดีได้เท่าคนอื่น ๆ และฉันก็จะตอบเสมอ ว่าคนอื่นคือใคร
และจบลงด้วยการเดินแยกเข้าห้องนอนของใครของมัน

ฉันถามตัวเอง ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ว่าชีวิตฉันต้องการอะไร หลังจากที่ฉันเดินผิดพลาดมาแล้วเกือบจะครึ่งชีวิต (ถ้าสมมติ ฉันจะมีชีวิตอยู่แค่ 60 ปี) ถนนที่เดินในทุก ๆ วันช่างขรุขระ
ไม่มีกุหลาบโรย มีแต่หนามกุหลาบซึ่งคงดีที่สุด เพราะนอกนั้นฉันจะเจอแต่ก้อนหินแหลมคมตลอดเส้นทางที่ต้องเดินไปด้วยเท้าเปล่านั้น

บทกวีร่ายรำ แต่ฉันแทบจะสิ้นใจ ดอกไม้ของกาลเวลาพริ้วไหวลาลับไปกับความมืดของรัตติกาล แต่ฉันอยู่ท่ามกลางลมร้อนของทะเลทราย

ฉันคิดอยู่ตลอดมา ว่าจะเดินไปในทิศทางใด และในขณะเดียวกันฉันก็ก้าวเดินไปด้วย อาจเป็นเพราะฉันไม่คิดให้ดี การก้าวของฉันในทุก ๆ ก้าว จึงพลาดแล้วพลาดอีก วันนี้ฉันนั่ง ตั้งสติ บนก้อนกรวดก้อนใหม่ แต่แหลมคมไม่น้อยไปกว่าเดิม ไร้ซึ่งเงาไม้ และสายลมก็ผ่าวร้อนจนเกินไป ไม่ทำให้ฉันได้พักและตรึกตรองมากไปกว่าเดิมเท่าใดนัก แต่ครั้งนี้ ก็ได้นำทิศทางที่พอจะส่องแสงสว่างที่ปลายโค้งรุ้งมาสู่ใจของฉันบ้างไม่มากก็น้อย

หากวันนี้ ฉันไร้ซึ่งเสื้อผ้าอาภรณ์ ไร้ซึ่งสิ่งใดก็ตามที่จะทำให้ฉันเป็นเฉกเช่นคนอื่น ฉันก็ไม่ขออะไร มากไปกว่าทุกก้าวของฉัน ให้ฉันระลึกรู้ทุกอย่างด้วยสติ นำทางฉันด้วยความตรึกตรอง แม้ฉันจะไม่เป็นเหมือนใคร แต่ฉันก็ระลึกรู้อยู่ในใจว่า ฉันจะออกจากทะเลทรายแห่งนี้ไปได้ ออกไปพร้อมกับรอยยิ้มที่ฝ่าเท้าเต็มไปด้วยเลือดเกรอะกรัง

แล้วสักวันหนึ่ง เรื่องราวของฉัน จะกลายเป็นเรื่องเล่า เรื่องเล่าที่จะบอกใครต่อใครว่า
"กาลครั้งหนึ่ง นาน ... นานมาแล้ว"

.........................................

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น